Sebastian Fabian Klonowic

Urodzony  ?
Sulmierzyce
Zmarł 29 sierpnia 1602
Lublin

Sebastian Fabian Klonowic (niekiedy Klonowicz), Sebastian Fabian z łac. Acernus (ur. ok. 1545 w Sulmierzycach w Wielkopolsce, zm. 29 sierpnia 1602 w Lublinie) – polski poeta.

Całe swe życie spędził w kręgu wyznaczonym przez trzy miasta: Lublin, Lwów i Zamość. Był synem Jana Klona, dzierżawcy folwarku i młyna nad Orlą, oraz Anny z Pietrzałków. Nim przybył do Lublina, gdzie od [1568 r. praktykował w kancelarii miejskiej, młodzieńcze lata spędził w węgierskim Pezinku (dziś: Pezinok w Słowacji) i w „Czeskim Kromołowie” (dziś: Krumlov Ćesky) a także we Lwowie.Studiował w kolegium jezuickim w Kaliszu. Osiedlił się w Lublinie, gdzie ok. 1573 r. rozpoczął karierę urzędniczą w kancelarii miejskiej.W latach 1574-1582 pisarz miejski w Lublinie, W latach 1576- 1582 prowadził sądową kancelarię wójta lubelskiego, a w 1583 r. został ławnikiem. W 1580 r. ożenił się z Agnieszką Wiślicką, córką ławnika i kupca lubelskiego. W 1585 r. otrzymał wójtostwo w Psarach i wioskę Wólkę Józefowską od Józefa Wereszczyńskiego, biskupa kijowskiego i opata benedyktynów w Sieciechowie. Z inspiracji Jana Zamoyskiego został w r. 1589 kierownikiem szkoły w Zamościu. W r. 1592 objął urząd wójta Lublina, po dwóch latach od 1594 r. burmistrza, a rok później od 1595 został mianowany dożywotnim rajcą.

Wykładowca w Akademii Zamojskiej. Sympatyk ruchu reformacyjnego.

Zmarł w Lublinie 29 sierpnia 1602 r.

Pozycjonowanie | Hydromasaż | wolne pokoje | Dachówki | herbata

źródło Wikipedia